Son birkaç yılda gerek sosyal medyada gerek yakın çevremizde gençlerin politikaya, siyasilere ilgisi artmış görünüyor. Gerçekten öyle mi? Görünürde öyle. Ya da şöyle diyelim bir ilgi artışı var ama aktif katılım için bu geçerli değil.

Gençlerin bir kısmı gündemi ve haberleri takip ediyor, siyasetçileri tanıyor, ihtiyaç duyduklarında sosyal medyada tepkisini gösteriyor. Bu ilginin en somut biçimi olarak da sandığa gidip oy kullanıyor. Geçtiğimiz seçimlerde ilk kez oy kullanacak gençlerin heyecanını hatırlıyorum. Bunun yanında oy hakkını kullanmak istemeyen gençler de var; bir araştırmaya göre en büyük iki sebep, oyunun bir şeyi değiştirmeyeceği algısı ve hiçbir siyasi oluşuma güven duymama.

Arka planda durum böyleyken aktif katılım oranı daha düşük. Gençler parti üyeliği, kampanyalarda aktif rol alma, yerel yönetimlerde görev alma konusunda çekingen. Birçoğu yeterli bilgisinin ya da maddi imkânının olmadığını ve kendisinin bir değişim yapamayacağını düşünüyor. Gençlerin kendisini yeterli bulmamasının sebeplerinden biri de siyaset alanında okuryazarlığın düşük olması denebilir.

Gençleri siyasetle ilgilenmeye, yönetim ve politika oluşturma alanlarında görev almaya teşvik etmek için neler yapılabilir? Bu alanda güçlü hissetmeleri, cesaret bulmaları için okullarda teorinin yanında uygulamalı dersler de eklenmeli. Başkanlar, temsilciler seçiliyor bu seçimler göstermelik kalmamalı. Siyasetçilere düşen görev ise güven oluşturmak ve gençleri temsil gücüne inandırmak olmalı. Belediyelerde gençlik meclisleri artırılmalı ve daha aktif olmalılar, gençlere siyasetçilere ulaşmaları, seslerini duyurmaları için daha çok fırsat verilmeli. Birkaç değişiklik bile fark yaratabilir.

Gençlerin siyasete katılımı göz ardı edilmemesi gereken bir konu, bu konuda gelişmeleri desteklenmeli çünkü geleceğin iradesi onlar. Karar alacaklar ve alınan kararlara göre yaşayacaklar.